Վան Գոգն իր նամակներում ասում է…

Վան Գոգն իր նամակներում ասում է…

Նույնիսկ փոթորկի մեջ խաղաղություն կա:

Մարդու սիրտը ծովի նման է. այն ունի իր փոթորիկներն ու ալիքները, իսկ իր խորքում՝ մարգարիտները:

Տառապել առանց տրտնջալու. սա է միակ դասը, որ պետք է սովորենք այս կյանքում:

Բոլոր կողմերից շրջապատված ենք պոեզիայով:

Նրանք, ովքեր շատ են սիրում, ավելի շատ բան են անում ու ավելի շատ բանի են հասնում: Սիրով արված գործերը միշտ լավ են արվում: Եվ ընդհանրապես, սերը ամենալավ ու վեհ բանն է մարդու սրտում՝ հատկապես, երբ կյանքն այն փորձության է ենթարկում, ինչպես կրակը ոսկուն:

Պետք է, որ լավ բան լինի մեռնելը, երբ գիտես, որ լավ գործեր ես արել ու արդյունքում հետք ես թողել մի քանի մարդու հիշողության մեջ՝ թողնելով նաև լավ օրինակ, որին կհետևին քեզնից հետո եկողները: Լավ գործը, որ արել ես, գուցե հավերժ կյանք չունենա, բայց դրանով արտահայտած միտքդ երկար ժամանակ կապրի և հաջորդ սերունդները կփորձեն հետևել քո օրինակին՝ անելով ավելի լավ գործեր:

Ես երազում եմ իմ նկարների մասին, ապա նկարում եմ երազներս:

Ես բնություն ունեմ, արվեստ ու պոեզիա, և այս երեքն ինձ բավական են:

Ամենաիրական արվեստը մարդկանց սիրելն է:

Թեժ կրակ է վառվում իմ ներսում, բայց ոչ ոք չի ուզում կանգնել ու տաքանալ, իսկ անցորդները միայն ծխի ամպեր են տեսնում:

Ես սիրտս ու հոգիս եմ դնում իմ աշխատանքներում, և արդյունքում կորցնում եմ խելքս:

Հաճախ կարծում եմ, որ գիշերն ավելի կենդանի ու հարուստ գույներ ունի, քան ցերեկը:

Ավելի ու ավելի եմ փորձում լինել այն, ինչ կամ՝ համեմատաբար քիչ մտածելով՝ մարդիկ դա ընդունում են, թե ոչ:

Արվեստը մխիթարում է այն մարդկանց, որոնց կոտրել է կյանքը:

Միայն այն ժամանակ եմ ողջ զգում, երբ նկարում եմ:

Երբ սարսափելի մեծ կարիք ունեմ կրոնի, դուրս եմ գալիս ու աստղեր նկարում:

Շատ նկարիչներ վախենում են դատարկ կտավից, բայց դատարկ կտավն է վախենում այն նկարչից, որը համարձակվել ու հավերժ վերջ է դրել «չես կարող» անունը կրող նզովքին:

Be the first to comment on "Վան Գոգն իր նամակներում ասում է…"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*